Eb & Vloed
Haps goes Zandvoort. Een groot aantal inwoners uit Haps toog vandaag naar Zandvoort. Erwin Krol was dan geen Jan Pelleboer, maar ze hebben het erop gewaagd, het gezin uit Haps. Gedurfd gaat het kwartet de confrontatie aan met de lillende vetlagen die zich als een luie zeehond meester over badplaats en strandtent maken. Een afspiegeling van dit land die toont dat Nederland inderdaad vol is, propvol is. Het gezin aanschouwt de producten uit de kraamkliniek die fitnessschool heet, en een veelvoud aan Dries Roelvinken heeft geworpen.
Wanneer de groep groot genoeg is, maakt een moeders eindelijk de keuze om ook topless te zonnen. Met de gespeelde zekerheid: “Het is heel normaal. Iedereen doet het. En niemand die gek opkijkt. Ik mag er nog best zijn, hè Willem?”, sleept ze zichzelf over haar eigen bikinilijn de branding in. En jawel, het Hema-lapje wordt van haar strik ontdaan. Sommige cadeautjes kunnen nu eenmaal beter in de verpakking blijven. Het “goed zo mam, heel goed van je”, van de twee prompte borstjes die als prille golfbrekers subliem hun werk deden, onderstrepen deze cadeau-etiquette helaas niet.
De rest van de melkwitte familie nestelt zich op de paar vierkante meter die hen nog wordt gegund. Een territorium dat al snel op handige wijze wordt verlegd door het opschroeven van het aantal decibel van de neoblaster wat op te schroeven. Een gevarenzone bewaakt door zoonlief, die zijn gezag hierin onderstreept met enkel een loodzware gouden ketting en een veel te kleine zwembroek. Vader Willem geniet in stilte en van zijn biertje dat al die uren durende reis in de koelbox overleefd heeft. Willem heeft dit vaker gedaan en weet dat hij zijn biertje gewoon koud moet voorstellen. Anders werkt het niet.
Als het frisse windje opsteekt toont de platte aarde van moeders haar tevredenheid wanneer haar tepels twee aanzienlijke periscopen worden. Zoonlief lijkt ook genoeg te hebben gelezen uit de meegenomen leesmap en besluit zijn kunstige motoriek te tonen. Elke vierkante vrije centimeter wordt gemeden als hij door alles en iedereen heen stormt, opgeluisterd door First Blood-achtige kreten het water weet te bereiken. De weg van de minste weerstand doet zelfs Willem Trautman zijn wenkbrauw fronsen en daarom nog maar een slok neemt om naar de lucht te kijken en niet zijn zoon te hoeven zien.
Wanneer de zon haar climax heeft bereikt en aanstalten maakt de dag en de einder te kussen, besluit ook de familie uit Haps hun boeltje te pakken en met de trein huiswaarts te keren. Willem, inmiddels goed voor de volledige inhoud van de koelbox, kijkt nog steeds tevreden, met kleine oogjes en een vuurrode kop. De motorische kwaliteiten van zoonlief hebben progressie geboekt als hij zijn armen als twee uitgeputte Nordic Walking stokken meezeult. Moeders strijkt haar tepels terug in oude positie als ze merkt hoe spannend het is om zich en plein publique met de lotion te masseren. En de twee prompte borstjes zien dat het goed is.
Als vee dat klaarstaat voor transport propt de familie zich in de trein. Willem staat geplet tegen een tweetal meiden van hooguit 23 en kijkt vanuit de reflectie van het raam naar de nog steeds harde tepels van zijn vrouw. Nu is het zijn moment. Willem uit Haps heeft voldoende moed ingedronken om een gesprekje aan te knopen met het tweetal. Beide dames met hoogblond haar kijken elkaar aan. De een haalt de kauwgom uit haar mond: Wat zégt die man?! De twee prompte borstjes worden vuurrood, zoonlief heeft niets meegekregen met dank aan zijn Ipod. En moeders is nog steeds onder de indruk van haar tepels. Haps goes Zandvoort, het was me het dagje wel.
