Muziek waar de kloten nog aan hangen

Schaamteloos pluggen, mag dat? Ja dat mag. En waarom mag dat? Dat mag omdat ik muziek wil horen. Het is namelijk wel weer eens prettig om muziek te hóren, echte muziek te horen. Geen voorgefabriceerde nederhiphaphop, geen Tiësto-tonen, geen gezapig gezemel van Nick & Simon en hun triootje met Rosanne. Geen Wolter Kroes die net als Xander de Buisonjé maar niet door wil hebben dat je de dood van André Hazes niet moet blijven uitmelken. Geen Syb van der Ploeg die als hij jou ziet besluiteloos blijft emmeren of hij nu wel of niet de Kast in wil. Geen infantiele titels als ‘the launch relaunched’ van DJ Jean. (man ga je schamen!) Geen muzakbagger als de debiele klanken van Konijntje van AKA the Junkies. Geen kolder als Trapped van Peter Gelderblom versus Mizikjunki. En al helemaal geen commerciebagger als Idols Nikki uit een miserabel gehucht uit Brabant die in Hello World haar aardkloot begroet. Ga weg! Ga buiten spelen.

Ik wil rokende Fenders, vette distortions, gitaren waar de snaren van knappen. Ik wil gasten met peper in hun reet. Ik wil old school bad to the bone lekkere muziek horen. Ik wil drie geleefde koppen in een rokerige kroeg zien spelen alsof hun leven ervan afhangt. Ik wil peeszweet ruiken, koudzweet voelen en een met transpiratie doordrenkt publiek zien dat zich tegoed doet aan whiskey, bier en peuken. Ik wil rock ’n roll met gitzwarte pit in een witblanke donder. Ik wil mannen die pas gaan kachelen na biertje of tien. Ik wil zwarte t-shirts doordrenkt met tevredenheid. Ik wil naar buiten lopen met een vette grijns door een steeg waar de fusten bier vier hoog staan opgestapeld en ik in het voorbijgaan een geleefde kop op de deur zie schrijven; ‘Saturday night, The Jacuzzi Sharks were here‘. Ik wil muziek waar de kloten nog aan hangen.