Doekle Harmsma, voetbalsupporter uit Groningen

Ontmoet Doekle Harmsma. Doekle is achtendertig jaar, alleenstaand en woont samen met zijn bejaarde moeder in Engelbert, een gehucht bij Groningen. Doekle werkt als ambtenaar bij de gemeente Groningen. Doekle is daar verantwoordelijk voor het toiletbeleid van het stadhuis. Doekle noemt zichzelf gekscherend de regisseur van Groningen. Doekle verdeelt de rollen, en daar is hij trots op. Doekle Harmsma is een goed voorbeeld van iemand die nooit echt volwassen is geworden, ondanks zijn achtendertig jaren in dit leven. Na een middagje ravotten met de jongens komt Doekle thuis waar zijn bejaarde moeder op hem staat te wachten:

“Doekle Harmsma! Waar kom jij zo laat vandaan!? We hadden de afspraak dat als de lantaarnpalen aangaan je naar huis zou komen.” “Ik heb met de jongens gespeeld mam, was leuk mam” “Doekle, wat ruik ik Doekle? Heb jij stiekem gerookt?” “Nee mama, echt niet. Ik rook niet, dat weet u toch?” “Waar rook is, is vuur meneertje Harmsma, mijn neus liegt nooit. Wat heb je gedaan, heb je buiten gespeeld bij het voetbalstadion?” “Nou en of moeders, wij hadden dus, hihi, wc-papier meegenomen en dat hebben we om de stoeltjes gewikkeld, en toen, hihi, en toen het stadion in brand gestoken!! Wat zijn wij een boefjes hè mam?”

Doekle Harmsma! Wat ben je toch een doerak! Wat moeten meneer Terpsta hier wel niet van denken? Hoeveel rollen heb je van je werk meegenomen?” “Nou…ehm…12.000” Wat zeg je daar?!” “..12.000” “Ja ik verstond je wel. Hoe ga je dit morgen aan meneer Terpstra uitleggen?! Ga jij maar even helemaal in de kop van de boerderij staan en je diep schamen. “Maar máhaam.” “Niks te mammen, Doekle. Vooruit. Bid maar tien weesgegroetjes naar de Heere en hoop maar dat hij je zonden zal vergeven. Ik roep je als we gaan eten, en wee je gebeente als ik je voor die tijd zie.” “Ja, mam…wat eten we mam?” “Frietjes, Doekle, frietjes met frikadellen” ”Jeu!! Frietjes, lekkerrrrrrr!!”

Na een pittig gesprek tussen Doekle en meneer Terpstra is besloten dat de gemeente Groningen niet langer meer gebruik zal maken van de diensten van Doekle ‘de regisseur van Groningen.’ Met Doekle is het nooit echt meer goed gekomen. Na een levenslang stadionverbod slijt Doekle Harmstra zijn dagen nu als papierprikker langs het stadion van FC Groningen. Wanneer Doekle nu een luid gejuich in het stadion hoort, zucht hij eens diep prikt van ellende verder.